HudsonPosted by Fanny 02 Aug, 2010 21:52:34Omdat vakantie pas vakantie is als Hudson mee is, zijn we deze zomer met DogWalkTrail naar Oostenrijk geweest. Dit is een reisorganisator van actieve vakanties voor hond en baas. Je komt met je hond op de mooiste plekken in de bergen en hij kan genieten van het ravotten met soortgenoten. Echt een super ervaring.
Een aantal foto's zeggen veel meer dan duizend woorden...
Veel groetjes,
Fanny, Patrick en Hudson
HudsonPosted by Fanny 17 Jan, 2009 19:02:14Hallo iedereen,
Vorige woensdag heeft Hudson zijn eerste lesje gekregen en dit van Rosita zelf. Zit en liggen waren de twee commando's die op het programma stonden.
Zit had hij al redelijk onder de knie en nu kregen de baasjes ook richtlijnen om het liggen aan te leren. Elke dag enkele keren thuis oefenen en ja hoor... het lukt!!!
Ook daarnaast maakt onze kleine vriend reuze vorderingen: sinds enkele dagen gebeuren er geen ongelukjes meer en hij weet ondertussen aan wat hij lekker mag kauwen en aan wat beter niet.
Jullie horen het, we zijn apetrots op onze Hudson.
Hopelijk gaat het bij de broertjes en zusjes ook allemaal goed.
Tot binnenkort!
Groetjes
Fanny, Patrick en Hudson
HudsonPosted by Fanny 31 Dec, 2008 18:02:10Gisteren en vandaag hebben we al eens een heuse wandeling gemaakt aan de zijde van de hond van mijn papa, een Bouvier. Het is leuk om te zien hoe die grote hond zijn uiterste best doet om heel zachtjes met Hudson te spelen.
En na zo'n 40 mimuutjes ravotten, is de kleine uitgeput en ligt hij uitgeteld in zijn benchje. Voor ons alweer een voordeel dat we niet constant alles vantussen zijn tandjes moeten halen 
En de poes is ook weer even veilig, want die 'drijft' hij toch zo graag de kast op.
Jullie horen het: meestal is het een echt engeltje, maar soms haalt het kattenkwaad de bovenhand. 
HudsonPosted by Fanny 26 Dec, 2008 19:52:12Hallo,
Hudson doet het voortreffelijk thuis. Zijn eerste dagen waren alle een hele belevenis voor hem, maar waarschijnlijk nog meer voor ons.
Tijdens de autorit naar huis was het nog wat wennen, maar eens thuis de korreltjes voor zijn neusje stonden was de ban gebroken. Veel spelen in de tuin (en blaadjes proberen opeten) en de eerste ontmoeting met de kat. Felix was in het begin nog wat bang, maar toen hij had begrepen dat er van dat harige hoopje niet veel dreiging kwam, vond hij het allemaal best. Ondertussen vinden ze het al gezellig om samen te spelen. Na zo'n dag was bij Hudosn het licht snel uit en het bezoek op kerstavond kon hem dan ook gestolen worden, slapen was de missie. 's Nachts heeft hij welgeteld 3 min gepiept en daarna heeft hij tot de ochtend als een 'rustling' roosje geslapen. De tweede nacht was al volledig geruisloos. En maar goed, want ook de baasjes waren uitgeteld nadat we hem twee dagen overal en altijd in de gaten hebben gehouden ;-))
Het is een gewelidige leerling: plasjes en kakjes gebeuren al bijna allemaal in de tuin en als we zijn naam roepen komt hij als een springend konijntje aangelopen. Ook de autoritjes (zelfs achteraan in de bench) lukken beter en beter. Echt super hoe hij in drie dagen tijd al vorderingen heeft gemaakt.
Elke dag brengt weer wat nieuws, dus we kunnen nauwelijks tot morgen wachten!
Aan iedereen een prettig eindejaar toegewenst!
Groetjes,
Fanny, Patrick en Hudson
HudsonPosted by Fanny 24 Nov, 2008 19:17:52Was in de voorbije weken nog enige verbeelding nodig om in die lieveke kleine schepseltjes een hondje te zien, dan was dat deze keer zeker niet meer het geval. De pootjes werden al eens gestrekt en twee zusjes van Hudson deden al heuse 'ontsnappingspogingen' om de kennel te verlaten. Enne... plasjes op het gazetje he!
Nog een aantal foto's die de verandering wel erg duidelijk maken. Het wordt al een flink meneertje met zijn 1,026kg.
En nu maar afwachten tot volgende week!
HudsonPosted by Fanny 24 Nov, 2008 19:05:59We hadden op basis van de allereerste foto's onze zinnen op reutje nummer vijf gezet en het was dan ook even bang afwachten toen de nederlandse mevrouw op de oprit zei dat ze al een reutje hadden gekozen. Maar oef, ze hadden voor nummer twee gekozen...
Eens binnen, kon je de pupjes nog maar moeilijk van elkaar onderscheiden, maar nummer vijf, die had ik zo gezien. En eens Rosita hem in mijn handen legde, werd het alleen maar duidelijker: hij en geen ander zou de onze worden!
Kijk maar eens:
Het was dan ook ongeduldig afwachten tot de volgende zaterdag. Geen foto's deze keer, maar wel een lange gezellige babbel met Lieven en Rosita waar we erg veel van opstaken!
